| |
Hu Diyelim Gerçeklerin Demine 1 | Erenler yoluna kıyl-ü kal katan Yüklenmiş yükünü hardan sayılır |
| |
Hü Diyelim Nevruz Sultan Demine | ayet günüdür Şah-ı Hayder in Uyandı çırağ-ı altın birlerin Zuhurudur bugün taht-ı evrenin Hü diyelim nevruz sultan demine |
| |
Hüda (Vermiş Her Eşyaya) | beş cihat İns-ü cinnin girdigarı bir Hüda Lütfundan cenneti hışmından od u Hazinen Rıdvan Malik tir adı Yedi canlı c |
| |
Huda Takdir Etmiş Günah Etmeyim | bitti Dedim zevk-i dünyaya nigah etmeyim Elimden tedbir ü ihtiyar gitti Aher bilmez evvel tahrir olmasa Bir teselli hatır tabi |
| |
Hüdam Seni Ne Hoş Günde Yaradıf | Güle
Kars-Mürsel Sinan Uğursu-Banttan Yazıldı |
| |
Hudavenda Kulum Emrine Ferman | i yel götüren taht-ı Süleyman Kani Husrev kani Şirin ü Ferhad Kani ol Calinus Hâkim ü Lokman Bular geçti belirmedi |
| |
Hudey Hudey | cemalin gördüm ah-u-zar oldum Askina düseli sevdakar oldum Kalmadi mecalim bi karar oldum Meger tabutlara canim saralar beni Bagla |
| |
Hükm-i Şeriatça Fakir ü Mazlum | eğil tercüman |
| |
Hükme Mağrur Olmasın |
Kaçmasın şemşir-i dosttan dosta kurbanım diyen Kuşe-i vahdet-nişin olsun sivadan el çekip Bir iki gün şu fena mülkünde mihma |
| |
Hulus-i Kalbinen Bilsen Fikrimi | mekanı isterem |