| |
Sus Ağlama Benim Divane Gönlüm | ı |
| |
Ta Ezelden Meyil Verdik | ın varılınca ulu divane Divanda suçunu soran Ali dir Kim getürdü muvafıkı cemine La net olsun ol Yezid in şanına Talibl |
| |
Taht Tavusunu Gördüm | El bağlayıp divan durdum Şahım Sultan Selim dir bu Geçip çeşme kenarında Havuzların civarında Yapıp sanat d |
| |
Takılıp Gelir | ±p gelir Divani baÄŸlandı bulup eÅŸini Gönüller bir oldu sorma yaşını Baharlar tükenen hırçın kışını Üç aylÄ |
| |
Taliplere Uyarı | in Yaptığına divan dursun görelim Özünde İblis i vursun görelim Kamilin sözünden arifler anlar Canandan ayrılmaz canoÄ |
| |
Tanimadigim Ten | > Beni bu alemde divane gibi gezdiren sen degilmisin Geriye kalan yalnizca tanimadigim bu tendir |
| |
Tapan Ne Olsun | ne olsun Divani olanın olanda yüzü Olmayan sözlerin manalı özü Dünyayı kendine mal eden gözü Körlere bugün de t |
| |
Tapılmaz (Yazıg Aşıg) | da haya Ne adil divan bu yerde tapılmaz Çarh-ı felek meni saldı kemende Bunların oduna düşmüşem men de Adları bendedir |
| |
Taşkın Doğanışık a | uttun Başında divane bülbüller uçsun Bilmedim feleğin sana kastını Çok üzdün dünyada kalan dostunu Laleyle sümbülle |
| |
Taşlarım Seni | ım seni Divani der yola girme hecesiz İnan bana gündüz olmaz gecesiz Yaradan ın ismi nedir yücesiz Bilmez isen saza di |