| |
Divanı Hazrete Kul Böyle Gider | renler meyninde pir divanında Çözülür gevheri lal böyle gider Bindik aşk atına er meydanında Burcu aşıkana yol böyle gider |
| |
Divanlı dan Kalkınca Gotağın Köyü | öndü mün |
| |
Diyerek (Sofu Sen Kendini) | Yarın hakkın divanına varırsan Kovarlar dışarı çık çık diyerek Agahi’nin bu sözünde durmazsan Ebedi kör kalın me |
| |
Doğanşar a Özlem | dim |
| |
Doğar Nazlı Nazlı İmam Hüseyin | br>
Fatma Ana gelir divana bile Fatma Ana saçların yola yola Ağlayan gözlerin yaşını sile Doğar nazlı nazlı İmam Hüseyin < |
| |
Doğruya Nazar Eyleriz | a geldik Nazara divana geldik Pervaneyiz yana geldik Zincir ile dar bilmeyiz Evvel ahır yar kuluyuz Hayder-i Kerrar kuluyuz< |
| |
Dokunma | ma |
| |
Dolanam Åžemine Pervane | ¶nlüm menim vay |
| |
Dolanır (Bir Ala Gözlüsen) | inden olmuşam deli-divana Benzetdim zülfünü yayı gamana Bağrımın başında miller dolanır Hak seni yaradıb kıymetli daşda |
| |
Dönderdin (AÅŸkınla Bu UÅŸÅŸakı) | ±r beni Mecnun-veÅŸ divaneye dönderdin Lal lebini bir kez sundur bize ey saki Güya ki ayılmaz bir mestaneye dönderdin Her ki |