| |
Kulunu Affet | ni affet Divani kulundur girmiş yoluna Kalbini düşünüp dönmez soluna Yazıyor gelen her sözü diline Kalemi tutan şu |
| |
Kürd Ağanın Ağıdı | br />El kavşırır divan durur Sarı Velinin yoluna Anteplinin uşakları Ebrişimden kuşakları Deliler döğüşten gelm |
| |
Kurşunlu Camide Kıldım Nemazı | rüşan gönül Divane gönül aman aman ey Kurşunlu camide kandiller şavkar Kandiller şavkar aman aman ey Kandilin şavkına |
| |
Kurtla Kuştan Alıp Benim Haberim | ı Korkarım ki divan ettin birader Acep çift olanın nic olur teki Bana bir akıl ver bilmem bu ne ki Bir bezirgan gelmiş gam |
| |
Kusluk Vakti | Gönül asktan deli divane sana ne Biri varmis biri yokmus kime ne Kime sorsam bir muamma bahane Olmusum ben sana çoktan meftune Kapi |
| |
Küsüb (Bilmenem Menden Neçün) | rze nehayet eylemez divan küsüb Bu geder kim söylerem tutmaz men gulağını Yoluna üz goymuşam basmaz gözel ayağını Neylere |
| |
La İlahe İllallah | ürek Şu anki divane kıskandıracak deli Öyle özledim ki Uzaklardaki feryat sen Sözümdeki hoyrat sen Derelerin gözyaş |
| |
Lele (Heste Cismim Bir Cananın) | tek Hüseyn i eylir divana Eline götürüb şirmayı şana Şahmar zülflerini darayır lele |
| |
Lem-Yezeli Kün Emrine (Başlangıç) | r>
Emroldu mahlukat divana geldi Açtılar evrakın okundu bir bir Emroldu cennete durmadan gir Verildi emrine gılman ile hur D |
| |
Loğmanı Var (Hicran Dustağıyam) | ikayet eylerim adil divana Ne mülkü şeriki ne mekanı var |