| |
Efendim (Kimi Cellat Olmuş) 1 | aç öldün mü sen |
| |
Efendim (Kimi Cellat Olmuş) 2 | aç öldün mü sen |
| |
Efendim (Pay-i Taht İçinde) | maz Sencileyin kaşı keman efendim Bu fena dünyada yarsız olunmaz Gel bir dem sürelim hemen efendim Gamzen oklarıyla ba |
| |
Efendim (Vücudu Şehrini) | man ben yandım Kaşı da gözü kemanım efendim Efendim aşkınla işte püryanım Semalara çıktı ahü figanım Sefalar mı |
| |
Efendim Almış Züğürtlük | Ÿ züğürtlük KaÅŸa beni göze beni Sürükler yıl çepte dörtlük Yaz bahar kış güze beni Dedim züğürtlük Çelebi |
| |
Efendim Aşkınla İşte Püryanım | nem A Beyim Kaşları Kemanım A Serv-İ Revanım Kenzî nin Ciğeri Aman Aman Kebap Olunca Efendim A Beyim Kaşları Kemanım |
| |
Efendim Aşkınla Şişte Püryanım | r danem a beyim Kaşları kemanım a servirevanım Kenzinin ciğeri aman aman kebabolunca Efendim a beyim Kaşları kemanım A ser |
| |
Efendim Sen Benim Tac-ı Serimsin | br>
Mail oldum kaşın ile gözüne Beni yaktın ateşine közüne Dayanamam bu cilvene nazına Gel bize bu cevri yapma sultanım |
| |
Efkarlanma Deli Gönül | aklarda fırça oldu |
| |
Eğer (Pek Yaralamıştır Beni) | ar bize darılmış kaşların yakır Sevdakar olurum gülmezse eğer Kime ne diyeyim küstürdüm yari Kalmadı namusum terkettim an |