| |
Utandım (Bal Arısı) | Ÿledi Yardıma koşmayan koldan utandım İlgi ister bebe gibi kucaktan Sütü kaynar taşar her gün ocaktan Bu yanda ekinl |
| |
Veresiyemiz Yoktur | r /> Muhabbete koşmayan ipleri de hiç germe Şimdi derdi aşmayan yarına ümit verme Elin kolun tutuyor ipe de hiç un serme | |
Yine Bahar Geldi Cana Can Kattı | küzünü sabanına koşmaya Dürüstçe çalışıp yorgun düşmeye Toprak ana ile kucaklaşmaya Tarlasına nice insan yürüdü |
| |
Yine Yesillendi Daglar | di canin alan kimdir |
| |
Yine Yeşillendi Dağlar | />Ruh girip bu ten koşmadan Ana rahmine düşmeden Bu dünyaya gelen kimdir Yiğit ister yaranlığa Baykuş konar viranlÄ |
| |
Yorgun Düştüm (Damlalar) | ¼ştüm karanlıkta koşmaktan Ümit durağına serdim hasırı Duygu hasılatım geçmez elekten Tamı kaybetmeden topla küsürü | |
Zaman Gelsin Söylerim | di söyle diye zora koşmayın Sabret hele zaman gelsin söylerim Harmanı da yiğitlerin harmanı Merd olanın gönlündedir fermanÄ |
| |
Zamanı Geldi (Ne Yatarsın) | ±n deli gönül Koşmanın zamanı geldi Karğun seli gibi hey can Taşmanın zamanı geldi Gül yaprağı narin narin Ol gà |
| |
Zamanı Geldi (Yine Bahar Oldu) | llar Dört nala koşmanın zamanı geldi Seyyahi nin sevdasında hile yok Yar senin hasretin içimde bir ok Senin için çektiği |
| |
Zehir Sözlüm | e Gülümse biraz |