| |
Gönül Ne Gezersin 2 | >
Elin gaybetine kuyular kazma Varup her dükkanda metaın çözme Yanında mürşidin var olmayınca Kalktı havalandı gönülün k |
| |
Gönül Sevdiğine Naz Olur İmiş | t olan dostunu bin pula satmaz Sağyar olan seni gönülden atmaz Yalancıya menzil az olur imiş |
| |
Gönül Yarasina Lokman Olan Sah | esker-i Yezid e korkular salan Muhammet askina Zülfikar çalan Kamu müminlere imam olan Sah Pir Sultan Abdal im meydanda merdim Elim |
| |
Gönül Yaylasına Göç Eden Göçsün | meyene ne Yularsız gezenler siva elini Cilsiz semer vurur ezer belini Hakikat babına atıp elini Açanlar insandır açmayana n |
| |
Gönüller Bir Olmalı | r dur kıyama Kulak verin Hak söze |
| |
Gönüllere Giren Gelsin | evdasını Doğrulayıp öz nefsini Şeytanı öldüren gelsin Pir Sultan ım ol çelebiye Eyvallahım var veliye Muhiddin e |
| |
Gönüllü Coşkun dan Mahzuni ye | üm insanlar huzur bulacak bir gün Gönüllere sevgi dolacak bir gün Özlemlerin gerçek olacak bir gün Hiç şüphem yok benim buna Ma |
| |
Gör (Bakma Yaylasının) | neşiyle kızarır sular Dallarda sıralı yeşil yapraklar Meyveler dizilsin ballansın da gör Hırçın akışından bellidir hali |
| |
Gör (Insan Dedikleri) | Çobanoglu kulak versen sözüne Yazilanlar mutlak gelir yüzüne Evde bile kari bakmaz yüzüne Hele sirtin yere yikilsinda gör |
| |
Gör (İnsan Dedikleri) | >
Çobanoğlu kulak versen sözüne Yazılanlar mutlak gelir yüzüne Evde bile karı bakmaz yüzüne Hele sırtın yere yıkılsınd |