| |
Kendi Yolundur | dur Vurguncular yol üstünde oturur Bilmediğin yere alır götürür Onguni sözünü böyle bitirtir Yolun en doğrusu kendi y |
| |
Kendimi İnsan Sanırdım | bülü gülü Bulamadım doğru yolu Sanırdım kendimi ulu Hayvandan alçak imişim Fikir edip kendim bildim Bir fani |
| |
Kendisi Kahraman Eşeği Pişik | sa rabbiyesiri Bulamaz derdine dermanı fakir Pek çok sevmez hanesine gitmeyi Kimseye öğretmez bu keyf etmeği Zaten keflendir |
| |
Kendözünü Unut Anı Bilgil | ister isen bayık bulasın Ölmeği ol denizde görmeyesin Göresin ne ki varsa sormayasın Anda sözler yerinde görmektir Anda kim |
| |
Kerbela | eri Fatma ana kuzulari Ah Hasanim vah Hüseynim Sehit düsmüs Sahi Merdan Sah Hüseynim canim Hüseynim Kerbela'nin önü |
| |
Kerbela (Biz Ezelden Ikrar Verdik) | si döker Davut Sulari'den beyan kerbela |
| |
Kerbela (Biz Ezelden İkrar Verdik) | ± döker Davut Sulari den beyan kerbela |
| |
Kerbela Ağıtı | elinde giriftar oldular İmamların Şam dan bezdiği gündür Soldurdular taze gül gibi teni Ayla gün de geydi kara donunu Cà |
| |
Kerbela Vakası (İmam Hüseyin) |
Gül gibi yavrular sarardı soldu Yetmiş üç pehlivan hep şehit oldu Ümmügülsüm Zeynep saçların yoldu Ah senin dertlerin İ |
| |
Kerem Der Ki | bete gidiyom mektup ulastir Mektup ile konusalim bir zaman Kerem der ki dag üstünde dag olmaz Ah çekenin yüreginde yag olmaz Elin |