| |
Bir Gün (Ecelden Korkmayan Kullar) | yadan bekaya Kervan olup göçer bir gün |
| |
Bir Gün Bir Heyvanat Gördüm | erir |
| |
Bir Gün Sabah Yare Kavuşun Deyu | ü sarayı Al tavan konağı yok ettin felek İş başına koydun iti köpeği Yüzün örtmüş gözlerinin çapağı Kıl ip il |
| |
Bir Güzel Sevdası | alimden bilen Divanesin diyor yanıma gelen Aşığın çektiği cefaya gülen Kullara düşürdü kullara beni Aşık İsmet mev |
| |
Bir Güzele Nazar Ettim |
Bulali der gitti civan çağlarım Mahzun kaldı bahçelerim bağlarım Bülbülüm yuvadan uçtu ağlarım Bu tatlı canıma yetirdi ben |
| |
Bir Güzeli Methedeyim | sin dost dost Pervaneler gibi herdem can-u alem yanmasin dost dost Hüsnüne magrurlanirsin yusuf-u Kenanimsin dost dost Mah yüzüne bir nik |
| |
Bir Güzeli Methedeyim | anmasın Pervaneler Gibi Her Dem Can-U Alem Yanmasın Hüsnüne Mağrurlanırsın Yusuf-U Kenan Mısın Mah Yüzüne Bir Nikap |
| |
Bir Güzelin Sarhoşuyum | Nice aşık nice pervanesi var Sordum yok dediler işe cihanda Cennetlerde hurilerde gılmanda Şahide ne hacet işte meydanda |
| |
Bir Hal Var | §eler baÄŸlar Elvan elvan kokuÅŸunda bir hal var (Ezgi) Tabiat dediÄŸin bir manzaradır İniÅŸinde yokuÅŸunda bir hal var< |
| |
Bir Havar Eyleyin Elden Ellere | ¶nül zevzesinden civanım gitti Bir ateÅŸi cansuz düştü dillere Lali mercan ebru kemanım gitti Gitti o yar ile ülfetim çağı< |